Beeldhouwen, schilderen en dichten

 

Thea Josephine Hollmann, geboren in 1947 te Amsterdam.

In de klimaattechniek, waarin zij 15 jaar heeft gewerkt, bleek de behoefte om te creëren ruimschoots te worden gevoed. Het binnenste van de koelmachine was voor haar een compleet kunstwerk. Een nippeltje, een pijpje, een draadje, een radertje, een klok. De kleuren van draden in ritme aangebracht, in bochten en hoeken gevlochten. De technicus was de kunstenaar, een ieder had een eigen handschrift. Er werden voor haar niet alleen machines afgeleverd met een vernuft aan techniek, maar het waren complete kunstwerken.

 

Er vond een verschuiving plaats, het werken met de wondere techniek werd vervangen door een baan in de administratie en daarmee werd het creëren geketend.

Gedichten maken; schilderijen, beelden in woorden. Zo’n vijf jaar geleden, was dit de aanzet tot het oppakken van de draad om weer te creëren. Schilderen, tekenen en boetseren waren al vanaf haar prille jeugd de woorden waar zij mee sprak. Die taal is universeel, de taal van het gevoel. De kleur, de indruk; het beeld, de vorm; de samensmelting, de ziel in het werk.
De knop zal moeten ontluiken om te zien wat er voor bloem in schuilt. De bron is de bodem, is de inspiratie waaruit wordt geput. Die bron bestaat uit het leven van mens en natuur, de wandeling in het bos, een gesprek met iemand, de omarming van elkaar en nog zoveel meer waar het gevoel en het oog elkaar als het ware bestuiven.

 

Op de HOVO heeft zij een aantal cursussen in literatuur gevolgd. Willem Kloos en Jacques Perk zijn de dichters die grote indruk op haar hebben gemaakt.
Ook heeft zij diverse lessen in tekenen, schilderen en boetseren genoten van onder anderen Norman Trapman, Rob de Lange, Wessel Bezemer en Stephanie Rhode.

 

In 2000 is zij begonnen met lessen in beeldhouwen, hetgeen een geheel nieuwe dimensie gaf aan het driedimensionaal vormgeven, zoals bij het boetseren. De verschillende stenen zoals speksteen, albast en nog vele andere soorten inspireren soms al door hun vorm en kleur en dagen uit om je plan of idee erin waar te maken. Ook het maken van bronzen beelden is hieruit voortgekomen. Figuratief of abstract, evenals haar schilderijen en tekeningen, het is de bron die haar uiteindelijk voedt, die de kleur doet ontspruiten.

 

 

Haar werk is divers waarover zij zelf zegt; “dat komt niet zozeer door mij, maar meer door de anderen”.